Keramisch associatiemozaïek.

Er is een behoefte om mijzelf te verbinden met de wereld, de buitenwereld stelt mij voortdurend vragen en dat is wederzijds........Soms snappen we elkaar maar vaak is er onbegrip. Ik heb veel associaties in mijn hoofd en de behoefte om alles te benoemen en een plek te geven is groot, dat geeft rust en rust creëert ruimte.

 

Ik zie openingen waar anderen grenzen zien,

Ik zie overeenkomsten, anderen zien verschillen.

Ik zie kleuren, anderen zien woorden, letters, kalenders en tijd

Ik hoor zoveel geluiden, anderen willen daar ook nog muziek bij.

 

Mijn werk is een antwoord op het onbegrip van de ander maar ook een zoektocht naar overeenkomsten en verschillen met die ander.

Tijdens die zoektocht kon ik gebruik maken van mijn synesthesie (dit is een in kleuren gevatte waarneming van tekst, getallen en tijd) Synesthesie is heel persoonlijk en voor iedereen die dit heeft weer anders.

 

Ik wil verbeelden hoe ik al die onderwerpen en hun kleuren met elkaar verbindt en waarom het is zoals het is.

 

Het resultaat werd een  plattegrond van mijn geest.

 

Alles gebeurt bij mij tegelijkertijd, bij elk onderwerp zijn er associaties, herinneringen en de synesthesie van kleuren.

Een voorbeeld : Het onderwerp Totems, ooit gezien in het museum wordt met voorouders èn met de Maori ( ik ben in Nieuw zeeland geboren) èn alle eerdere ervaringen zoals: geheimen-verhalen-rituelen-cultuur-geloof-macht-mystiek-familie, verbonden en krijgt daardoor een plek en het heeft ook een kleur.

Elk onderwerp heeft een persoonlijk deel, een verhaal, of een verleden, daarnaast is er ook nog de objectieve definitie. 

Hoe verhoudt het zich tot elkaar en hoe verhoudt het zich tot de wereld? Zijn er onbenoemde emoties, is er afkeer of juist koestering en waarom dan?

 

Deze hoeveelheid van vragen gebeurt bij mij vrijwel tegelijkertijd en dat vergt razendsnel denken en ordenen. Elke keer wanneer  er iets gebeurt verandert de plattegrond van mijn geest en wil ik alles opnieuw een plekje geven, de ene keer is dat ingrijpend, de andere keer bijna een routine.

 

Doordat alles voortdurend verschuift en verandert, ontstond de noodzaak om de onderdelen flexibel te maken, te kunnen hergebruiken en er regels voor op te stellen. De mogelijkheden om te ordenen worden hiermee oneindig. Flexibel zijn is belangrijker dan de ordening heb ik gemerkt.

 

Zo is Het persoonlijk associatiemozaïek ontstaan.

Het materiaal om dat te realiseren werd keramiek.

 

De symbolen zijn simpel zodat ik ze in klei kon vertalen, in de tekeningen worden ze complexer, meer volgens de ervaring. Mijn persoonlijke associaties bij elk getekend symbool schrijf ik in woorden onder de tekening. Dit proces leidt weer tot nieuwe vormen en verbindingen. Mijn eigen associaties zijn voor een ander niet belangrijk, zij kunnen met hun eigen associaties gaan werken.

 

Dit is de functie van het mozaïek: Het roept bij de ander zijn eigen herinneringen, associaties, beelden en verbintenissen op. Men is in gesprek met zichzelf. Je zou het een  “spel” kunnen noemen. Er zijn geen verliezers.

Deze bijkomstigheid, (dat de ander dit spel ook kan gebruiken) is een gelukkig toeval.  Het mozaïek wat ik voor mijzelf ontwikkeld heb om mijn hoofd leeg te maken, heeft ook betekenis voor een ander.

Hiermee verbind ik mij elke keer opnieuw met de wereld.

 

Mei 2017

 

Joanne Luijmes